ЗорачкiЛяпис Трубецкой

Философская песня на белорусском о поиске родины. Руки героя плывут в Тихом океане, глаза на Марсе, а губы в болоте — но звёзды-матушки в золотых рубашках рядом.

Цікавае пытанне:
Дзе мая радзіма, дзе мая айчына
Хто мяне чакае, Сіндбада-пілігрыма?
У Ціхім акіяне плывуць мае далоні
На Марсе мае вочы, а вусны на балоце
У камароў у палоне
Зорачкі
Вось мае матулі, у залатых кашулях
Зорачкі
Бацька – Млечны шлях
Танчуць мае ногі
На мяжы Алтая
А сэрца ў бавоўне, на галіне бярозы
Спіць-адпачывае
Зорачкі
Вось мае матулі, у залатых кашулях
Зорачкі
Бацька – Млечны шлях
Кветка Мандрагора
Заспявала ўчора
Птушка Фенікс прылятае
Свае дзетак пазбірае.
Святкуе народ,
Хлопцы, дзеўкі ў карагод.
Барані ты, Божа
Шалёнага Сярогу